δέντρα φύλακες κρυμένου ανεκτίμητου θησαυρού

σαλεμένοι, θεόρατοι γίγαντες
γέρικοι, σοφοί, επιβλητικοί άρχοντες

παρακολουθούν κάθε κίνηση σηκώνοντας το φρύδι
μουρμουρίζουν λόγια το να στ άλλο και μετά στο πιο πέρα και το μυστικό κάνει κύκλους γύρω σου..

ουρλιάζουν, τραγουδούν δεήσεις σε άγνωστους θεούς
γίνονται φωλιές, καταφύγια κυνηγημένων μαγισσών

μάχες αόρατων δυνάμεων
μοιάζουν βασανισμένα, πονεμένα, πολύ δυνατά
σα να πάλευαν με το νερό, τον αέρα, τους δαίμονες που κοιμούνται τη μέρα

παράξενα σχήματα, περιέργα σχέδια άγρια καμωμένα
σκαρφαλώνουν, μπλέκονται, ενώνονται αιώνια

πόλεμος ειρήνης στο φονιά

Χρώματα στον βράχο
πίνακας ζωγραφιά στο δωμάτιο της φύσης

Ακατανόητο γκράφιτι παιχνιδιάρικων ξωτικών

Χαμένο στο δάσος
προφυλαγμένο μέσα στην ίδια φύση που το γέννησε
προστατευμένο

Αγνό και δυνατό όσο τίποτε
κατοικία ξωτικών και νεράιδων
Κυλάει παίρνοντας τις στιγμές μου

Ηρεμία, γαλήνη
νομίζεις ανήκεις εκεί
σαν η σκιά στο βράχο υπάρχει μόνο για σένα
να κρυφτείς εκεί να ησυχάσεις

Εμπόδια
κλείνουν το δρόμο .. νομίζεις
φίλοι του είναι
το δυναμώνουν μόνο

Ρέει με δύναμη, ήπια
ακούς πιο πολύ
κλείνεις τα μάτια για να το νιώσεις
νομίζεις είναι ήσυχο, ακίνδυνο..

μέχρι να πάρει φόρα
να ασπρίσει, να αφρίσει, να γίνει θηρίο, να ορμήσει

να πέσει με δύναμη από ψηλά
χωρίς σταματημό, χωρίς όρια
να τα σαρώσει όλα
όσα πρέπει και όσα όχι
όσα διώχνεις και όσα φυλάς γερά
όσα μυστικά έθαψες και όσα νόμιζες πέθαναν

Βλέπω, αγγίζω, μυρίζω
Κάθαρση, εξαγνισμός

Γεύομαι, αφουγκράζομαι, ζω
Ξόρκια, μάγια, δοξασίες

Καταφύγιο που φωλιάζουν μύθοι, θρύλοι, ιστορία
Θεοί και Νύμφες, Δράκοι και Νεράιδες
Άφωνοι  μπροστά στο μεγαλείο

Το όνομά του σημαίνει «ποταμός της λύπης»
Ήταν ο δρόμος που ο Χάροντας οδηγούσε τις ψυχές στον άλλο κόσμο.. στη λίμνη Αχερουσία.. λίμνη παγερή.. χωρίς ζωή μέσα της.. που στα έγκατά της ήταν το βασίλειο του Άδη.

Στην πεδιάδα του Αχέροντα κατοικούσαν οι ψυχές των νεκρών
Ο βαρκάρης-Χάροντας παραλάμβανε τις ψυχές και τις μετέφερε στον Κάτω Κόσμο με αντίτιμο..
Όποια ψυχή δεν είχε τον οβολό ήταν καταδικασμένη να περιπλανιέται και να βασανίζεται αιώνια στις όχθες του ποταμού

Τον λένε και Μαυροπόταμο γιατί κατά την Τιτανομαχία οι Τιτάνες ήπιαν νερό από το ποτάμι και ο Δίας θύμωσε τόσο πολύ που μαύρισε και πίκρανε τα νερά του..

Το ποτάμι κουβαλάει  τόσα πολλά, από τόσο παλιά… τα νερά του ξέρουν τα πάντα
Σε τόσο όμορφο τόπο ζει η λύπη

Το νερό είναι το δώρο που προσφέρει η Γη σε αυτούς που φιλοξενεί
Πηγή δύναμης, καθαρίζει, θεραπεύει, ανανεώνει, διασφαλίζει την αθανασία

Πότε γαλήνιο, πότε απειλητικό
Στοιχείο της φύσης που γίνεται και στοιχειό, δύναμη που δίνει και παίρνει ζωή

Το ποτάμι.. άλλοτε αθώο και παιχνιδιάρικο, άλλοτε απειλητικό και ενοχικό, γονιμοποιεί και καταστρέφει, ενώνει και χωρίζει, προσελκύει και απωθεί, ευεργετεί και ζημιώνει…

Νύμφες, νεράϊδες, δράκοντες κατοικούν κοντά στους υδάτινους δρόμους, στα βουνά που πηγάζουν, κάτω από αυτούς..

τα γεφύρια συμβολίζουν την ένωση, τη σύνδεση, την προσέγγιση

όσο πιο παλιά τόσο πιο στοιχειωμένα

η ανάγκη του ανθρώπου να περνά στην αντίπερα όχθη

Έχει πολλή ενέργεια το μέρος.. δεν πειράζει αν κλαις
μη φοβάσαι..