Γράμμος ηρωικός και άγριος
Παλεύει με την Άνοιξη και χαίρεται πολύ που χάνει

Πάνω απ το επιβλητικό φαράγγι του Βίκου με θέα το απέραντο είναι χτισμένο το μοναστήρι φρούριο της αγίας Παρασκευής

μονοπάτι σηματοδοτημένο από άλλη δύναμη οδηγεί σε σπηλιές καταφύγια κυνηγημένων ψυχών

ασκητές έζησαν όλη τους τη ζωή εκεί και βρέθηκαν τόσο κοντά στο θεό όσο κανείς

κάτω από την σκέπη των απειλητικών βράχων με το φαράγγι στα πόδια της να βυθίζεται
η αετοφωλιά που φιλοξένησε τις αγωνίες και τους αγώνες ελεύθερων ψυχών κρέμεται στο άπειρο

και μέχρι να τα δω αυτά άρχισε να χιονίζει
κι ήρθε εκείνη η παράξενη σιωπή της νιφάδας
αυτής που πέφτει χορεύοντας και κάνει τον τόπο εντελώς εξωπραγματικό

Από μια τρύπα όση μια αγκαλιά, στο βάθος ενός από τα πιο παράξενα φαράγγια του κόσμου, πηγάζει ο Βοϊδομάτης

μικρός, ατίθασος, κρυσταλλένιος ποταμός
νευρικός και παγωμένος κόβει στη μέση βουνά, ενώνει ανθρώπους, θρέφει τη γη και όσα πλάσματα ζουν κοντά του

βασανίζει και βασανίζεται
σκοτώνει και ανασταίνει την ίδια στιγμή
αλλάζει σχήμα και αλλάζει την πλάση μέσα σε μια νύχτα βροχής

ο πιο καθαρός, ο πιο παγωμένος μικρός ποταμός
νερό μάνα σημαίνει το όνομά του
έκανε δώρο ο θεός στην Ήπειρο ένα διαμαντάκι ζωής απ αυτά που λαμπυρίζουν στον ήλιο σαν στολίδια

Είναι βουνό γένους θηλυκού
μπορεί γι αυτό να είναι τόσο ιδιαίτερo

πολλές κορυφές η μία δίπλα στην άλλη σε σειρά
πύργους, τους λένε

εκεί πάνω υπάρχουν οροπέδια και λίμνες με δράκους μικροσκοπικούς και τεράστιους
τρομερές ιστορίες πίσω από κάθε βήμα
πίσω από κείνο το βήμα που δεν έχουμε κάνει ακόμα

Η Νιάλα είναι ο βασιλιάς των Αγράφων
Άγρια βουνοκορφή με τεράστιο μεγαλείο που κόβει την ανάσα

Δρόμος φίδι που γίνεται δύσβατος κάπου και αόρατος κάπου αλλού

Πέτρες που λες κάποιος Θεός τις τοποθέτησε εκεί, απότομοι γκρεμοί και λείες πλαγιές που τα καλοκαίρια νεράιδες χορεύουν στους ρυθμούς της φλογέρας των τσοπάνηδων

Παράξενος τόπος που σου λέει «φύγε γρήγορα» παντού και συνέχεια
Μέχρι και τα σύννεφα τρέχουν βιαστικά εκεί. Κατεβαίνουν χαμηλά να πάρουν λίγο απ την δύναμη του βουνού και κυλάνε μακρυά σαν κυνηγημένα

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας γεννήθηκε ο μύθος του τεράστιου δράκοντα που ζούσε σε μια μεγάλη σπηλιά κάπου ψηλά στ απάτητα του βουνού.

Ο δράκος μισούσε τους τούρκους και όποτε ξεκινούσαν ν ανεβούν προς τη Νιάλα τους πετούσε πέτρες και τους ανάγκαζε να γυρίζουν πίσω

Ποτέ δεν κατάφεραν να πατήσουν εκεί κι έτσι τ Άγραφα έμειναν ά-γραφα, οι αγραφιώτες έμειναν λεύτεροι με τον δικό τους τρόπο και η Νιάλα ατάραχη παρακολουθεί απλωμένη στο μεγαλείο της.

κι εκεί που νόμιζες πως τα έχεις δει όλα

σκύβεις λίγο κι άλλος ένας κόσμος βρίσκεται κάτω απ την μύτη σου
τεράστιος, μαγικός
ανασαίνει νερό κ γεννάει ζωή
συνέχεια

στα χαμηλά είναι η θέα
πού κοιτάς?

Το δάσος της βελανιδιάς είναι ιερό
Μικρές, νεραϊδένιες ψυχές ζουν μέσα στις πιο ψηλές και γέρικες βελανιδιές
Φυλάνε το δάσος, τα πλάσματά του και κουβεντιάζουν με τους θεούς του λόγια τρυφερά

Το αγαπημένο του Δία
Ξεκουραζόταν για μέρες στις ρίζες των θεόρατων δέντρων και έπαιζε δείχνοντας το παιχνίδι με τους κεραυνούς στα πνεύματά του δάσους κάνοντάς τα να τρέμουν από φόβο

Θροϊζουν τα φύλλα τους απαλά με το πιο ελαφρύ φύσημα ή και χωρίς αυτό και τότε χρησμοί ξεκουφαίνουν τους πιο ευαίσθητους, αυτούς που θέλουν όσο τίποτε να ακούσουν

Τρέφουν ένα σωρό κόσμους εδώ και χιλιάδες χρόνια
Μικρά, θαυματουργά στολίδια προσφέρονται απλόχερα όπως μόνο η φύση ξέρει να δίνει

Να πεινά και να μην χορταίνει ποτέ είναι η κατάρα για όποιον την καταστρέψει κι αφήσει το πνεύμα του σοφού δέντρου άστεγο
Σκληρή τιμωρία στους ασυνείδητους, στους άψυχους

για πες κι εσύ, σκύλε..

αφού ξυστείς

πες μου

το έχεις βρει το νόημα τελικά?