Οστρακίνα

Ο ονομαστότερος μύθος του Μαινάλου είναι αυτός της νύμφης Καλλιστούς, η οποία μεταμορφωμένη σε άρκτο κινδύνευσε να σκοτωθεί από το γιο της τον Άρκαδα και ο Δίας τους μεταμόρφωσε στους αστερισμούς της Μικρής και της Μεγάλης Άρκτου.

1.981μ ψηλά είναι η κορυφή του.

αισθήσεις στο κόκκινο
μη χάσουμε λεπτό

Η μέρα έδειξε απ την αρχή. Παιχνιδιάρικη, ανέμελη, χαρούμενη, ζεστή.

Κιθαιρώνας

Είχα την τύχη να γνωρίσω τον Κιθαιρώνα χιονισμένο, παγωμένο, έτριζε σε κάθε βήμα

Το χιόνι και ο αέρας δούλευαν για ώρες

Ξεδιπλωνόταν αργά αργά καθαρός, κατάλευκος, σοβαρός και απόλυτα σιωπηλός

Ο μύθος λέει ότι είναι το βουνό που κατοικούσαν οι Ερινύες, πώς ο Κιθαιρώνας σκότωσε τον πατέρα του και πέταξε από έναν βράχο τον αδερφό του, τον Ελικώνα, και πως ο Δίας τους μεταμόρφωσε σε αντικρυστά βουνά.

Το χιόνι και ο αέρας δούλευαν για ώρες και μου φάνηκε πως για χάρη μας μεγαλούργησαν.

Δουβλίνο

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τις ιρλανδικές λέξεις «Dubh linn» και σημαίνουν μαύρος βάλτος ή μαύρη λίμνη.

Το ιρλανδικό όνομα (ιρλ. Baile Átha Cliath) σημαίνει «τόπος», ή «χωριό» δίπλα στο «πέρασμα στις καλαμιές».

Trinity College

Γλυπτό The Spire, που αποτελεί το σύμβολο του Δουβλίνου και είναι μια χαλύβδινη «βελόνα» ύψους 120 μ., που υπήρξε το υψηλότερο γλυπτό του κόσμου.

στην κορυφή της Οίτης

ανεβαίνοντας
μικρή λίμνη ή νερόλακκος.. όπως θες πες το στη βρύση του καλόγερου
κρυμένο μυστικό καταφύγιο χαμένο στο πουθενά

κάτω απ την παγωμένη επιφάνεια μικροσκοπική ζωή απ τα παλιά
τρίτωνες ετοιμάζονται για τον βαρύ χειμώνα που θα ρθει σύντομα

φτάνοντας
ανάσες κοφτές, ματιές αχόρταγες, χαμόλεγα ικανοποίησης, χωρίς λόγια
ποια λόγια ταιριάζουν? ποια είναι τα σωστά?
η μισή Ελλάδα ξαπλωμένη να λιάζεται

η κορυφή λέγεται Πύργος και είναι 2.152μ ψηλά
το βουνό είναι η Οίτη
εμείς είμαστε οι άφωνοι επισκέπτες, οι τυχεροί

οι πιο έμπειροι άρχισαν να ονομάζουν τον ορίζοντα
αυτά είναι τα Βαρδούσια, αποφάσισαν και γυρίσαμε το κεφάλι προς τα κει σαν χαιρετισμό

ένας ουρανός χωρίς σύννεφα μας έκανε το χατηράκι να θαυμάσουμε τον απίστευτο τόπο που ζούμε

κατεβαίνοντας
μικρά έργα τέχνης πάγου
σαν πρόβα μοιάζει για τον τεράστιο όγκο χιονιού που πρόκειται να σηκώσουν και όπως λέει ένας φίλος μου..
«Θα το ξαναπώ κι ας γίνω γραφικός.
Ζούμε σε μία Ελλάδα α-πί-στευ-τη.»

ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος φαίνονται πέρα στο βάθος
Ελλαδίτσα όμορφη!

γραμμένη οξυά

Το νοτιότερο δάσος οξυάς της Ευρώπης βρίσκεται κάπου στη μέση της Στερεάς Ελλάδας

Η αρχή του φθινοπώρου τα βρήκε να αλλάζουν χρώμα απρόθυμα

Ήχοι πλασμάτων ακούγονται παντού.
Δεν ξερω αν μας καλοδέχονται ή μας προειδοποιούν ή μας μαλώνουν ή μήπως είναι παραπονάκια αυτά που λένε..
Κυνηγοί ανεβοκατέβαιναν στο βουνό αδιάκοπα..

Δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις σ αυτό τον τόπο
Χαμηλά, μήπως τσακίσεις κάποια ομορφιά με το βήμα σου

Ψηλά, τις ζωγραφιές που αλλάζουν με ένα φύσημα

Το απέραντο της ψυχής σου
Όλα εκεί

Περπατώντας στις ράγες

Το φαράγγι του Βουραϊκού
Οδοντωτός σιδηρόδρομος που ριψοκίνδυνο τρένο ανεβοκατεβαίνει την ίδια ακριβώς διαδρομή πάνω από εκατό χρόνια

Περπατώντας στις ράγες συναντήσαμε τοπία που σε κάνουν να πιστεύεις το μύθο που θέλει τον Ηρακλή να ανοίγει περάσματα μέσα σε βράχους με το σπαθί του για να πάει να βρει την Βούρα που είχε ερωτευτεί τρελά

Παλιά το ποτάμι λεγόταν Ερασινός.
Όποιο κι αν είναι το όνομά του είναι εντυπωσιακός.

Ο οδοντωτός ξεκίνησε το ταξίδι του 10 Μαρτίου 1896
Ποτέ δεν έχει γίνει ατύχημα σε όλα αυτά τα ταξίδια του