
Όταν γίνει η απόλυτη ησυχία
όταν πλημμυρίσει σιωπή το σύμπαν

θα ακουστεί η ανάσα Του να σβήνει μέσα Της
και μόνο όσοι έχουν σιωπή θα την ακούσουν

Όταν γίνει η απόλυτη ησυχία
όταν πλημμυρίσει σιωπή το σύμπαν

θα ακουστεί η ανάσα Του να σβήνει μέσα Της
και μόνο όσοι έχουν σιωπή θα την ακούσουν

Να βγαίνεις απ’ το όνειρο
να κατεβάζεις τα πουλιά
στον ύπνο πάλι να περνάς
κι ύστερα στο δωμάτιο.

Να ντύνεσαι καλά
να πας κατά την πόρτα.
Να κάνεις δύο βήματα
-στο τρίτο κοκαλώνεις!

Να λείπει απάνω ο ουρανός..
Τα λόγια είναι του Θανάση Παπακωνσταντίνου
Το τραγούδι λέγεται Να βγαίνεις απ το Όνειρο

Ηρεμία, γαλήνη
νομίζεις ανήκεις εκεί
σαν η σκιά στο βράχο υπάρχει μόνο για σένα
να κρυφτείς εκεί να ησυχάσεις

Εμπόδια
κλείνουν το δρόμο .. νομίζεις
φίλοι του είναι
το δυναμώνουν μόνο

Ρέει με δύναμη, ήπια
ακούς πιο πολύ
κλείνεις τα μάτια για να το νιώσεις
νομίζεις είναι ήσυχο, ακίνδυνο..

μέχρι να πάρει φόρα
να ασπρίσει, να αφρίσει, να γίνει θηρίο, να ορμήσει

να πέσει με δύναμη από ψηλά
χωρίς σταματημό, χωρίς όρια
να τα σαρώσει όλα
όσα πρέπει και όσα όχι
όσα διώχνεις και όσα φυλάς γερά
όσα μυστικά έθαψες και όσα νόμιζες πέθαναν
Πράσινο της γονιμότητας
της φύσης και της ισορροπίας
της αρμονίας και της γαλήνης
Αφιερωμένο στη θεά Αφροδίτη
τη θηλυκή όψη της φύσης που γεννάει την Αγάπη
Ελπίδα και φως
μέσα του λύνονται όλες οι συγκρούσεις
δημιουργεί την αρμονία από την αντίθεση
Του κόσμου όλου τα πράσινα
ανάκατα μα στη θέση τους
Του κόσμου όλες οι ανάσες
δυνατές, δροσερές, καθάριες
Όλα εκεί
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.