Γράμμος ηρωικός και άγριος
Παλεύει με την Άνοιξη και χαίρεται πολύ που χάνει

είμαι σίγουρη πως εκεί έξω είναι άνοιξη

ποταμός κόκκινος
ανήκει ολοκληρωτικά στην Ευρυτανία

ανήσυχος, απότομος, άγριος
σαν τα βουνά που του κάνουν παρέα αιώνες τώρα

τα κόβει στα δύο
ενώνεται με άλλα νερά, δυναμώνει, κατεβαίνει με φόρα από ψηλά, στρίβει απότομα και κόβει τα βουνά του πάλι, πιο πολύ

ζωγραφίζει η φύση χρώματα πλάι του
γιορτάζει η ζωή εκεί σε κείνο το μέρος

ποταμός κόκκινος
όργιο αισθήσεων

θα φυσήξω δυνατά να διαλυθείς
να σε πάρει ο αέρας να ταξιδέψεις την ευχή μου πέρα στον κόσμο

το όνομά του σημαίνει μήλο του εδάφους γιατί κάποιοι παλιά το μύρισαν και τους θύμισε μήλο
ταπεινός, μικροσκοπικός θεραπευτής
θαυματουργός γιατρός φυτών και πλασμάτων
ο μικρός μάγος της φύσης

συμβολίζει τον πλούτο, τον ύπνο, την αγάπη, τον εξαγνισμό και έρχεται κάθε Άνοιξη από το πουθενά
ξαπλώνει παντού, βάφει τον κόσμο λευκοκίτρινο και σκορπίζει μυρωδιές, όνειρα, χρώματα

όπου δεν είναι πόλη
όπου η ανάσα μπορεί να φτάσει ψηλά και να ενωθεί με κείνη του ουρανού
εκεί που η φύση μιλά σε όσους έχουν ανοιχτή τη ψυχή τους
το φθινόπωρο τριγυρίζει χαμογελαστό

το ένιωσα μέχρι τα μέσα μου
μπήκε στα μάτια μου στροβιλίζοντας χρώματα
χώθηκε στα ρουθούνια μου κάνοντας το μυαλό μου να γεμίσει μυρωδιές άγνωστες μα τόσο οικείες
πάγωσε τα χέρια μου ζεσταίνοντας την καρδιά μου

είναι εδώ το φθινόπωρο..
το λένε τα δέντρα που γίνονται χρυσοκόκκινα φύλλο φύλλο
το τραγουδά η αόρατη βροχή που πέφτει απαλά παντού
το ψιθυρίζει η ομίχλη που τυλίγει αργά το σύμπαν
το φωνάζει η ησυχία που κάνουν τα πλάσματα

σαν να ετοιμάζεται η φύση
την κάνει μπάνιο η βροχή πριν τη βάλει για ύπνο κι εκείνη στέκεται ακίνητη
δέχεται με ευγνωμοσύνη τις δροσερές στάλες και σιγομουρμουρίζει λόγια χαδιάρικα

όπου δεν είναι πόλη
εκεί που αφήνεται ελεύθερο το νου να ακολουθήσει τις πνοές του δάσους

συναντά κανείς το φθινόπωρο
τον πολύχρωμο άρχοντα της πιο γλυκιάς μελαγχολίας

νωρίς το πρωί
όπου τα δέντρα αφήνουν τον ήλιο να αγγίξει τη γη
γίνεται μια γιορτή..

O Μάιος συγγενεύει με τη  Μαία, τη μητέρα του Ερμή, που είναι προσωποποίηση της γόνιμης Μάνας-Γης
Aντιστοιχούσε σε μέρος του Θαργηλιώνα που σημαίνει το μήνα που ο ήλιος καίει, θερμαίνει τη γη

Στα Θαργήλια, γιορτή που έδωσε και το όνομά της σ’ ολόκληρο τον μήνα, οι άνθρωποι σχημάτιζαν μια λατρευτική πομπή προς τιμήν του Ηλίου και των Ωρών
Μια αγροτική γιορτή, που πρόσφεραν τους πρώτους καρπούς της νέας σοδειάς στους Θεούς

Ήταν αφιερωμένη στο Θεό Απόλλωνα, θεό της κάθαρσης και με μια καθαρτήρια, σκοτεινή τελετή  η γιορτή ξεπερνούσε τον αγροτικό της χαρακτήρα και έφτανε στη μαγεία γι αυτό και θεωρείται μήνας ευνοϊκός για κάθε τι μαγικό κι απόκοσμο

Το μαγιοστέφανο, που φτιάχνεται από εφτά ειδών λουλούδια, έχει δύναμη εξωπραγματική και χαρίζει υγεία, καλή τύχη, ευφορία..

Τον Μάϊο συνυπάρχουν το καλό και το κακό, η αναγέννηση και ο θάνατος.
Όλες αυτές οι ιδιότητες συγκλίνουν και συγκεντρώνονται στην πρώτη του μέρα, την Πρωτομαγιά.

Πριν γίνει εργατική γιορτή και σύμβολο των κοινωνικών αγώνων, γιορτάζονταν επειδή συμβόλιζε την τελική νίκη της άνοιξης πάνω στο χειμώνα, της ζωής πάνω στο θάνατο.

Ανοικτό πράσινο σύννεφο αιωρείται ανάμεσα στα δέντρα
Στολίδια του δάσους μαγικά

Λεπτεπίλεπτο δεντράκι στέκεται ανάμεσά τους και είναι τόσο λεπτά τα κλαδιά του που γίνονται αόρατα
Και μένουν τα φυλλαράκια του να σχηματίζουν σύννεφα χρωματιστά που αν τα κοιτάξεις καλύτερα θα τα δεις να αλλάζουν σχήμα ακόμα και με το πιο ελαφρύ φύσημα του αέρα

Γίνονται χρυσά όταν τα κοιτά ο ήλιος και σχεδόν χάνονται όταν κρύβεται
Σχήματα της φύσης αέρινα

Το κίτρινο είναι το χρώμα του Ήλιου, της σοφίας, της κίνησης
Φτιάχνει τη διάθεση, τονώνει, ξυπνάει

Η κίτρινη μαργαρίτα συμβολίζει την αγάπη, την αθωότητα, ένα μεγάλο αντίο

Είναι παντού, είναι τολμηρή, ταπεινή και καθόλου δεν τη νοιάζει αν ζει σε όμορφο αγρό ή σ ένα μικρό κομματάκι γης μέσα στη πόλη