
Category Archives: χρώματα
εδώ είμαστε

λευκό σαν Ήπειρος

κίτρινο σαν ‘Ανοιξη

μπλε σαν αγριολούλουδο

γεφύρι Καγκέλια

Το παλιό ανηφορικό μονοπάτι προς Μοναχίτι είναι γεμάτο στροφές κι έτσι πήρε τ όνομά του το γεφύρι καγκέλια.

Βρίσκεται στο νομό Γρεβενών και γεφυρώνει τον Βενέτικο.
Αλλιώς λέγεται γεφύρι Καστανιάς από μία καστανιά που βρίσκεται μέχρι σήμερα στο δυτικό του άκρο.

Κτίστηκε τον 19ο αιώνα από πρωτομάστορα της περιοχής των Γρεβενών.

Μισογκρεμίστηκε, το ξαναστύλωσαν και στέκεται γερά αρμονικά δεμένο με τον τόπο σα να ταν από πάντα εκεί.

Σ ένα όργιο χρωμάτων και ήχων όπως μόνο η άνοιξη ξέρει να φτιάχνει
δυτική Μακεδονία μεγαλείο
στην εξοχή

ροζ σαν Άνοιξη
η Ίριδα
Η αποστολή της Ίριδας ήταν να μεταφέρει τις εντολές του Δία, της Ήρας και των άλλων θεών.
Ήταν φτερωτή και ορμητική, πιστή και βοηθούσε στην απονομή της δικαιοσύνης.
Πετούσε ψηλά στην κατοικία της Στύγας, εκεί που ο Ουρανός στηριζόταν σε ασημένιες κολώνες, γέμιζε το χρυσό κύπελλο με το Ιερό Νερό και το πήγαινε στον Όλυμπο για τον όρκο των Θεών.

Ο Ουρανός χάραζε επτάχρωμη διαδρόμη στο πέρασμά της και ίσως κάπως έτσι ο Όμηρος την σύνδεσε με το ουράνιο τόξο.
Η αρχαία Θεά Ίριδα πετούσε ψηλά σαν αέρας με τα φτερωτά της σανδάλια και απ όπου περνούσε έβγαιναν χρώματα και λουλούδια. Ίσως γι αυτό είναι και το όνομα πολλών άγριων λουλουδιών.
η Πάτρα
Η Πάτρα είναι η πόλη-λιμάνι-θησαυρός που έρχεται από αιώνες παλιά
Το όνομα της το πήρε απ τον Αχαιό Πατρέα που αφού κατέλαβε την περιοχή, ένωσε τις τρεις ιωνικές πόλεις που υπήρχαν εκεί και έδωσε στην καινούρια περιοχή το όνομά του.
>
Πολέμησε και πολεμήθηκε πολύ
Αγάπησε και αγαπήθηκε ακόμα πιο πολύ
Κάθε γωνιά της έχει και από μια ιστορία και κάθε εγκαταλελειμένο κτίριο πολλές ακόμη
Έχει το δικό της βουνό, το Παναχαϊκό ή αλλιώς Βοδιάς.
Πηγή ζωής ανθρώπων και πλασμάτων
Οχυρό και ορμητήριο
Το δικό της εντυπωσιακό λιμάνι, διαμαντάκι, άψογα φροντισμένο.
Διάσημο καρναβάλι, ξεφάντωμα με άρωμα Διονύσου αλλά και μεγάλη αγάπη στον άγιο Ανδρέα, τον άγιο της πόλης
Κάστρο στα ψηλά της πόλης και το ολοδικό της φάντασμα, την Πατρινέλλα, που ζει εκεί και βγαίνει τις νύχτες χωρίς αστέρια, σέρνοντας τις αλυσίδες της στις επάλξεις και ψιθυρίζει «μη μ αρπάξεις».. γιατί στοίχειωσε όταν την άρπαξαν και τη φυλάκισαν
Την θεωρούν προστάτη της πόλης που τους προφύλαξε από τη χολέρα και την πανούκλα και μερικές φορές όταν κάποιος σημαντικός Πατρινός πεθάνει, βγαίνει με τις αλυσίδες της να σέρνονται και θρηνεί κάνοντας γύρω το κάστρο, αόρατη αλλά ορατή.
Οι πλατείες της πόλης είναι όλες τόσο κομψές και λιτά όμορφες που δεν μπορείς να μην προσέξεις τη λεπτομέρεια που κάνει όλη τη διαφορά.
Ο κόσμος είναι νέος, φρέσκος, κεφάτος, πολύχρωμος σαν την πόλη
Κι έρχεται η δύση να μας καθηλώσει. Επειδή είναι εντυπωσιακή, κάθε φορά αλλιώτικη, με χρώματα και υποσχέσεις

σαν την ίδια












Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.