φάρος Δουκάτο Λευκάδας

Ηλιοβασίλεμα στο νοτιότερο μέρος του νησιού

κάτω απ τον φάρο

πάνω απ τα λευκά βράχια που για κάποιο παράξενο λόγο μιλούσαν για θάνατο.
σιγοψιθύριζαν ιστορίες για αυτοκτονίες όμορφων γυναικών, όλες από έρωτα
θεών και ανθρώπων

έπαιζαν τα σύννεφα και κάτι σα να ζωγράφιζαν

και μια ησυχία ταξιδιάρα να συμπληρώνει
να μας συμπληρώνει
γιατί πότε δεν λέγονται όλα

οι Πρέσπες, τα ασκηταριά και ο Βασίλης

Ο χειμώνας έδειχνε τη δύναμή του, χιόνιζε συνέχεια, χιόνι ελαφρύ σαν πούδρα, χιόνι βαρύ αφράτο που δεν βλέπεις πέρα απ τη μύτη σου και στα διαλείμματα έβγαινε ήλιος λαμπερός λες και μας έκανε το χατήρι να μας αφήσει να θαυμάσουμε το θαύμα των ανθρώπων μέσα στο χρόνο.

Πρέσπες, βυζαντινά μνημεία, μοναδικό οικοσύστημα

Ο Βασίλης Αραμπατζής, γνωστός σαν πελεκάνος, ήταν ο ξεναγός μας και κινητή τράπεζα πληροφοριών.
Μιλούσε ασταμάτητα κουνώντας τα χέρια του πέρα δόθε όρθιος μέσα στη βάρκα.
-Είναι τρελός ο καιρός στη λίμνη, έλεγε, αλλάζει ο αέρας στο λεπτό και συνέχιζε να μας βομβαρδίζει με απίστευτες πληροφορίες.

Μας είπε για πουλιά και τις συνήθειές τους,για ανθρώπους που έζησαν σε σπηλιές όλη τους τη ζωή για τους δικούς του λόγους ο καθένας, για πίστη, για τον καιρό, τα κύματα, τα βουνά.

Μας έδειξε βραχογραφίες αιώνων που τα χρώματα είναι εκεί σα να μην πέρασε μια μέρα, ονόμασε τα βουνά μπροστά μας, μας έδειξε που ενώνονται τρεις χώρες μέσα στην μεγάλη Πρέσπα και μας εξήγησε πώς με ένα σαλιγκάρι που μόνο εκείνος ήξερε πού ζει, αποδείχτηκε ότι η λίμνη δεν είναι μοντέρνα..

Τόπος ανεξερεύνητος,γεμάτος μυστικά, ιστορίες
Άνθρωποι που έχουν γίνει ένα με αυτόν και τον ψαχουλεύουν ασταμάτητα.

Τόπος που είναι μόνος του η ιστορία

αετοφωλιά

Πάνω απ το επιβλητικό φαράγγι του Βίκου με θέα το απέραντο είναι χτισμένο το μοναστήρι φρούριο της αγίας Παρασκευής

μονοπάτι σηματοδοτημένο από άλλη δύναμη οδηγεί σε σπηλιές καταφύγια κυνηγημένων ψυχών

ασκητές έζησαν όλη τους τη ζωή εκεί και βρέθηκαν τόσο κοντά στο θεό όσο κανείς

κάτω από την σκέπη των απειλητικών βράχων με το φαράγγι στα πόδια της να βυθίζεται
η αετοφωλιά που φιλοξένησε τις αγωνίες και τους αγώνες ελεύθερων ψυχών κρέμεται στο άπειρο

και μέχρι να τα δω αυτά άρχισε να χιονίζει
κι ήρθε εκείνη η παράξενη σιωπή της νιφάδας
αυτής που πέφτει χορεύοντας και κάνει τον τόπο εντελώς εξωπραγματικό

η Τύμφη

Είναι βουνό γένους θηλυκού
μπορεί γι αυτό να είναι τόσο ιδιαίτερo

πολλές κορυφές η μία δίπλα στην άλλη σε σειρά
πύργους, τους λένε

εκεί πάνω υπάρχουν οροπέδια και λίμνες με δράκους μικροσκοπικούς και τεράστιους
τρομερές ιστορίες πίσω από κάθε βήμα
πίσω από κείνο το βήμα που δεν έχουμε κάνει ακόμα

τη σωστή στιγμή

μικρό, ατίθασο βουνό κομένο φέτες από νερά που τρέχουν μέσα του, απ έξω του, από πάνω του, παντού
ήρεμο τοπίο άγριας ομορφιάς

γαλήνη κι αντάρα
το φθινόπωρο μένει εκεί για λίγο
κάποιες φορές βρίσκεσαι σ έναν τόπο και ξέρεις πως είναι ο σωστός
τη σωστή στιγμή