Στο Μονοδένδρι, λίγο έξω απ την Πάτρα

Η Πάτρα είναι η πόλη-λιμάνι-θησαυρός που έρχεται από αιώνες παλιά
Το όνομα της το πήρε απ τον Αχαιό Πατρέα που αφού κατέλαβε την περιοχή, ένωσε τις τρεις ιωνικές πόλεις που υπήρχαν εκεί και έδωσε στην καινούρια περιοχή το όνομά του.

>

Πολέμησε και πολεμήθηκε πολύ
Αγάπησε και αγαπήθηκε ακόμα πιο πολύ

Κάθε γωνιά της έχει και από μια ιστορία και κάθε εγκαταλελειμένο κτίριο πολλές ακόμη

Έχει το δικό της βουνό, το Παναχαϊκό ή αλλιώς Βοδιάς.
Πηγή ζωής ανθρώπων και πλασμάτων
Οχυρό και ορμητήριο

Το δικό της εντυπωσιακό λιμάνι, διαμαντάκι, άψογα φροντισμένο.

Διάσημο καρναβάλι, ξεφάντωμα με άρωμα Διονύσου αλλά και μεγάλη αγάπη στον άγιο Ανδρέα, τον άγιο της πόλης

Κάστρο στα ψηλά της πόλης και το ολοδικό της φάντασμα, την Πατρινέλλα, που ζει εκεί και βγαίνει τις νύχτες χωρίς αστέρια, σέρνοντας τις αλυσίδες της στις επάλξεις και ψιθυρίζει «μη μ αρπάξεις».. γιατί στοίχειωσε όταν την άρπαξαν και τη φυλάκισαν

Την θεωρούν προστάτη της πόλης που τους προφύλαξε από τη χολέρα και την πανούκλα και μερικές φορές όταν κάποιος σημαντικός Πατρινός πεθάνει, βγαίνει με τις αλυσίδες της να σέρνονται και θρηνεί κάνοντας γύρω το κάστρο, αόρατη αλλά ορατή.

Οι πλατείες της πόλης είναι όλες τόσο κομψές και λιτά όμορφες που δεν μπορείς να μην προσέξεις τη λεπτομέρεια που κάνει όλη τη διαφορά.
Ο κόσμος είναι νέος, φρέσκος, κεφάτος, πολύχρωμος σαν την πόλη

Κι έρχεται η δύση να μας καθηλώσει. Επειδή είναι εντυπωσιακή, κάθε φορά αλλιώτικη, με χρώματα και υποσχέσεις

σαν την ίδια

Το φαράγγι της Αρχάμπολης καταλήγει στην πιο καθαρή κι απομονωμένη μικρή παραλία του Καφηρέα.

Νομίζεις πως δεν έχει πατήσει άνθρωπος ποτέ.

Το μικρό εκκλησάκι του Αη Γιώργη σε μια άκρη και τα ερείπια μιας οικίας στο άπλωμα μπροστά του, μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία παλιάς εποχής.

Στην παραλία αλλά και σε όλο το φαράγγι βρέθηκαν στοιχεία παλιάς ζωής.Ίσως ήταν η πόλη  Αιγές του Ομήρου, λένε οι αρχαιολόγοι, Στις σπηλιές λατρεύτηκε ο θεός Διόνυσος και  βρέθηκαν νομίσματα π.Χ αιώνων που δείχνουν συναλλαγές και εμπόριο, λένε όσοι την εξερεύνησαν.

Ένας μυστηριώδης, άγριος τόπος σπάνιας ομορφιάς κι ατελείωτης  ιστορίας  μας  χαρίστηκε εκείνη τη μέρα κι ένα κυματάκι ασταμάτητο σιγομουρμούρησε  λόγια μικρά και  μεγάλα που ενώθηκαν με κείνα της φαντασίας μας.