πάμε μια βόλτα στο Παναχαϊκό?

θ ανέβουμε ψηλά στις ανεμογεννήτριες.

θα δούμε τη δύση απ τα ψηλά, είπε

το απόγευμα ήταν γλυκό και το βουνό μας έκανε όλα τα χατήρια

ο Κορινθιακός λωρίδα γης μέσα σε στεριά και απέναντι ολα τα βουνά της Στερεάς σε σειρά

στα πιο ψηλά φάνηκαν οι πρώτοι γίγαντες να στροβιλίζονται αργά και σταθερά

σαν ένα χωριό από αεράτα τέρατα φιλικά προς το περιβάλον και εντελώς αδιάφορα για τον άνθρωπο

η γέφυρα του Ρίο, ο Κοριθιακός ήρεμος, η Παλιοβούνα και η Βαράσοβα απέναντι

η κορυφή που ξεχωρίζει είναι ο Ερύμανθος

κι η πόλη ησυχάζει μέσα σε χρυσοκόκκινα χρώματα

στο βουνό των γιγάντων μια Κυριακή που είχε κέφια

Σ ένα απ τα οροπέδια της Οίτης, στη μέση του πουθενά υπάρχει εντυπωσιακό σπηλαιοβάραθρο που καταπίνει χειμάρρους.

Στη ρίζα ορθοπλαγιάς το  βύθισμα μέσα στο οποίο κατευθύνονται τα νερά που μαζεύονται απ το οροπέδιο και τα γύρω υψώματα, μοιάζει σα μικρή σπηλιά ξεχασμένη.

Τα νερά καταλήγουν υπόγεια στον Γοργοπόταμο, τον αρχαίο Δύρα που γεννήθηκε όταν η Οίτη σχίστηκε στα δύο απ τον πόνο του Ηρακλή που καιγόταν.
Οι κάτοικοι των χωριών έριξαν χρωματιστά μαλλιά προβάτων στο στόμιο κι εκείνα βγήκαν σε αυτό το ποτάμι. Ταξίδι στα έγκατα της Γής.

Ο θόρυβος των νερών που χάνονται μέσα της είναι ρυθμικός και τα βράχια στο στόμιο της είναι σα να στερεώνουν το ένα το άλλο.

Είναι έτοιμα με το παραμικρό να κλείσουν να εξαφανίσουν την πόρτα στα έγκατα.

Ένα μυστικό τη φορά είναι αυτό το βουνό.