φύγαμε από τον φάρο με τον Ωκεανό να αντηχεί παντού

όπου να σταθείς αυτός θα πρωταγωνιστεί

ανεβαίνοντας το δρομάκι υπήρχε μια καντίνα

πολύχρωμη και φασαριατζίδικη

μείναμε ως το ηλιοβασίλεμα

πίναμε μαργαρίτες μέχρι που ζήσαμε αυτό

έγινε σιωπή κι ο Ωκεανός έμεινε ακίνητος μέχρι που κατάπιε τον Ήλιο ολόκληρο και τα σύννεφα μαζί