Όταν γίνει η απόλυτη ησυχία
όταν πλημμυρίσει σιωπή το σύμπαν

θα ακουστεί η ανάσα Του να σβήνει μέσα Της
και μόνο όσοι έχουν σιωπή  θα την ακούσουν

χαμένος στο απέραντό της
θάλασσα, ήλιος, σώμα και ψυχή.. όλα ένα

Παίζει ο ήλιος με τα κύματα, τα κοιτάζει και γίνονται ασημένια
Λάμπουν από ικανοποίηση και αστράφτουν από περηφάνια

Λίγο πριν χαθεί μέσα τους  τα χαϊδεύει απαλά
τους ψιθυρίζει λόγια ανείπωτα κι αυτά χορεύουν
τους λέει όλες τις αλήθειες κι αυτά τις πάνε βόλτες στα πέραντα της γης

 
Μαγική θάλασσα, παντοδύναμη
Να ξερα ένα από τα μυστικά σου

Γίνεται το νερό μυστήριο όταν το κοιτάζουν αυτά τα σύννεφα
και όταν θα φύγουν και βγει ο ήλιος, τότε το νερό θα γίνει μπλε και θα αλλάξει πάλι..
θα μοιάζει διάφανο σαν καθαρή σκέψη

Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει με τους ανθρώπους
όπως μας κοιτάζουν γινόμαστε
σαν καθρέφτης

η μελαγχολική φοτο είναι του Στράτου

Μου έλειψε η απεραντοσύνη της, η δύναμή της

Τα παιχνίδια της, τα όσα φέρνει

Τα χρώματα, τα όνειρα

Αν γινόταν να σταματούσαν όλες αυτές οι μικρές σκέψεις να τρέχουν πέρα δώθε στο μυαλό μου….
Ή τουλάχιστον να γίνονταν όλες μία…