Ανεβαίνοντας για την κορυφή στρέφεις το κεφάλι πίσω και βλέπεις ολοζώντανη τη Μάνα Γη

Μονότοξο,πέτρινο γεφύρι της Κόνιτσας στην Ήπειρο.

Χτίστηκε το 1870 από τον πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο απ την Πυρσόγιαννη

Γεφυρώνει τον ποταμό Αώο και είναι χτισμένο στο τέλος της χαράδρας του ενώνοντας έτσι τους δύο βράχους του Στομίου.

Κόστισε 120.000 γρόσια που τα περισσότερα ήταν δωρεές ιδιωτών.

Τουλάχιστον 50 μάστορες της πέτρας δούλεψαν για να στηθεί. Άγνωστοι ήρωες, καλλιτέχνες με φαντασία κι ατελείωτη υπομονή.

Όταν τελείωναν τις εργασίες, πριν παραδοθεί το γεφύρι, ο πρωτομάστορας ανέβαινε στο ψηλότερο σημείο του τόξου και κρεμούσε το σιδερένιο καμπανάκι που χτυπούσε δυνατά όταν φυσούσαν ισχυροί άνεμοι.

Κι ένας Αώος πλούσιος να παρακολουθεί ατάραχος σα να ήταν αρκετές οι προσπάθειες των ανθρώπων να τον εξευμενίσουν.

Σα να συμβιβάστηκε με την ιδέα πως δαμάστηκε απ τους ανθρώπους και δέχτηκε το γεφύρι σαν δικό του.

Στην όμορφη Κόνιτσα η ζωη κυλά ήρεμη όσο δεν ακούγεται το καμπανάκι του γεφυριού της.

Ψηλά η Τύμφη μισοχιονισμένη, καμαρώνει κι αυτή

Το παλιό ανηφορικό μονοπάτι προς Μοναχίτι είναι γεμάτο στροφές κι έτσι πήρε τ όνομά του το γεφύρι καγκέλια.

Βρίσκεται στο νομό Γρεβενών και γεφυρώνει τον Βενέτικο.
Αλλιώς λέγεται γεφύρι Καστανιάς από μία καστανιά που βρίσκεται μέχρι σήμερα στο δυτικό του άκρο.

Κτίστηκε τον 19ο αιώνα από πρωτομάστορα της περιοχής των Γρεβενών.

Μισογκρεμίστηκε, το ξαναστύλωσαν και στέκεται γερά αρμονικά δεμένο με τον τόπο σα να ταν από πάντα εκεί.

Σ ένα όργιο χρωμάτων και ήχων όπως μόνο η άνοιξη ξέρει να φτιάχνει

δυτική Μακεδονία μεγαλείο