Η ησυχία του τόπου είναι τρομακτική
το μονοπάτι που οδηγεί στο Ιερό είναι τόσο παλιό που μυρίζει χώμα αιώνιο
το Ιερό των Μεγάλων Θεών πνίγεται στα δέντρα που το κάνουν να μοιάζει πραγματικό άσυλο

Οι Κάβειροι λατρεύτηκαν εδώ
Θεότητες, δαίμονες, γιοι του Ήφαιστου και της Καβειρούς

Κάποτε ο Εύξεινος Πόντος ξεχείλισε και από τα νερά που έτρεξαν με μανία κατακλύστηκε η Σαμοθράκη.
Από τον κατακλυσμό σώθηκαν μόνο αυτοί οι Θεοί που κατέφυγαν στη κορυφή του Σάος
Από αυτούς προήλθαν τα Καβείρια Μυστήρια, οι τελετουργίες για τη μύηση στη μυστική θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων

Κανείς δεν είναι σίγουρος ούτε για το πόσοι ούτε για το ποιοι ήταν αφού κανείς δεν τους προσφωνούσε με τα ονόματά τους αλλά σαν Θεούς.. Μέγα Πνεύμα.. μεγάλη Ψυχή του Κόσμου..
Μόνοι όσοι μυήθηκαν γνώριζαν αλλά αυτοί ορκίστηκαν αιώνια Σιωπή

Λατρεύοταν με μυστήρια που γίνοταν νύχτες σε τόπους μυστικούς
μέσα από δραματικές τελετές που ιερείς, ψιθυρίζοντας λέξεις ακατάληπτες, αναλάμβαναν να μυήσουν όποιον ήθελε αφού πρώτα περνούσε από το στάδιο της εξομολόγησης.. της ψυχικής κάθαρσης..

Οι φωτιές έσβηναν σε όλο το νησί πριν την τελετή και έφερναν νέα φλόγα από τη Δήλο
Πάνω σε θρόνο και τους ήδη μυημένους να χορεύουν γύρω του στο φως των δαδιών και των λυχναριών, βήμα βήμα ο πιστός έφτανε στο άβατο του Ιερού.. εκεί που για αιώνες απαγορεύοταν να πλησιάσει αμύητος
εκεί που όποιος είχε δει αυτό το θέαμα γνώριζε το τέλος της ζωής, την θεία Πηγή

Η Αρχή στα μυστήρια των Μεγάλων Θεών ήταν η σκέψη να δοθεί προστασία από τους κινδύνους σε όποιον την χρειάζεται.. άσχετα από φύλο, κοινωνική τάξη ή ηλικία..
ασφάλεια στην άλλη ζωή
προφύλαξη από θύελλες και καταιγίδες της θάλασσας..

Στο Ιερό των Μεγάλων Θεών οι αιώνες περνούν αλλά ο τόπος εξακολουθεί να εμπνέει
μπορεί οι Μεγάλοι θεοί να μην έφυγαν ποτέ από κεί και να κρύβονται κάπου ψηλά στο βουνό τους
μπορεί να παίζουν με τον αέρα και τα σύννεφα και να χαμογελούν με όσους προσπαθούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους

ο πρώτος πρώτος ήλιος έστειλε φως πονηρό, απ αυτό που τρυπώνει παντού

ενόχλησε τα τεμπέλικα σύννεφα που έμεναν μέρες ξαπλωμένα πάνω στο μεγάλο μυστικό κι εκείνα έγιναν θηρίο

νικημένο το συννεφένιο πλάσμα τεντώθηκε, έγειρε απότομα
ακούμπησε τα χείλια του στο πιο λευκό σημείο του ουρανού

και ρούφηξε το πουπουλένιο σκέπασμα λίγο λίγο

όταν έφυγε, ο νικητής πρώτος πρώτος ήλιος έβαψε κόκκινα χρώματα

τίποτα δε σε προειδοποιεί γι αυτή τη χώρα
ακίνητα νερά
σα να πρόκειται να μπεις στη γη της γαλήνης

στην πόλη καταλαβαίνεις πως πρόκειται για ένα μεγάλο πάρτυ

σε έναν από καιρό στολισμένο τόπο

με λεπτομέρειες που μπορεί να κρατήσουν το κεφάλι ψηλά για ώρες

ταχύτητα μέσα σε τοπία μυστήρια

ανθρώπους που ζουν σε σπίτια με κήπο απαραίτητα

που εξυπηρετούνται όπου ναναι.. άσχετα πόσο κόσμος υπάρχει τριγύρω

που μετακινούνται με ότι ναναι.. ταυτόχρονα

μέσα σε μια πόλη που λάμπει κάθε βράδυ

crazy tourists, Natassa, Σοφία, one world, Sobrevivendo, green midnights, kitsos mitsos..
ο καθένας ξεχωριστά δείχνει και μιλά για τη δική του Ολλανδία

αυτό το βουνό κλέβει το βλέμμα όπου κι αν σταθείς
είναι παντού και είναι αλλιώς όποτε κι αν το κοιτάξεις.. σα να είναι άλλο
στέκεται πάνω σου και λέει.. έλα από δω..

γίγαντας που μοιάζει αγαθός, φιλικός κάπου και άγριος, σκυθρωπός, απλησίαστος κάπου αλλού
νομίζεις αλλάζει διάθεση όταν παίζει ο ήλιος με τα σύννεφα
πράσινος, σκιερός, φιλόξενος
γκρίζος, τραχύς, τρομακτικός ταυτόχρονα

καμιά φορά μοιάζει γέρος.. σαν έτοιμος να σπάσει, να διαλυθεί
είναι όμως παντοδύναμος, γεμάτος ζωή από πλάσματα μοναδικά στο κόσμο

πλημμυρισμένος αρώματα από φυτά σπάνια, πολύτιμα
τα σωθικά του είναι γεμάτα πετράδια διάφανα που λάμπουν στον ήλιο.. μερικά έχουν φαντάσματα μέσα τους που ζωντανεύουν τη νύχτα

νερό πηγάζει από τα σπλάχνα του, το σχίζει, το διαπερνά, το ποτίζει, το θρέφει
σχηματίζει δρόμους υδάτινους, ποτάμια που εξαφανίζονται ή ξεχυλίζουν μανιασμένα

πέφτει από ψηλά με δύναμη και θόρυβο απόκοσμο
γλύφει τα βράχια, τα τρώει λίγο λίγο αχόρταγα

λένε το νησί ήταν άσυλο πραγματικό για όσους ήθελαν να αποφύγουν τους εχθρούς τους..
οι Κάβειροι αναλάβαιναν την κάθαρση.. ό,τι κι αν είχαν κάνει, όποια αμαρτία κι αν κουβαλούσαν..

λένε το βουνό είναι μαγικό και τα μυστικά του είναι κρυμένα βαθιά πίσω από τον αυστηρό νόμο της Σιωπής που επέβαλαν οι Μεγάλοι Θεοί

νωρίς το πρωί
όπου τα δέντρα αφήνουν τον ήλιο να αγγίξει τη γη
γίνεται μια γιορτή..

Χαμένα στο απέραντο, απομονωμένα, κρέμονται πάνω απ τη θάλασσα, έχουν παράξενα ονόματα που το κάθε ένα έχει από μία ιστορία

Τα ξωκλήσια υψώθηκαν για να νικηθούν οι φόβοι των ανθρώπων και έγιναν κρυψώνες, ησυχαστήρια, μυστικά μέρη που επειδή δεν πηγαίνει άνθρωπος δε σημαίνει ότι δεν πατά ψυχή

Τα σύννεφα μου είπαν μια ιστορία αγάπης
Έκλαψα τόσο πολύ κι ας μην έμαθα το τέλος

Το σύμβολο είναι ένας φάκελος (μορφή) που κρύβει μέσα του ένα γράμμα (ουσία)
Είναι μορφές που η ίδια η φύση μας προσφέρει και μιλά στον καθένα μας τη δική του γλώσσα

Η καρδιά εμφανίζεται σαν σύμβολο από την αρχαιότητα
Για τους αρχαίους Αιγύπτιους ήταν η κατοικία της ψυχής
Στην ισλαμική παράδοση το όργανο της σκέψης και της πνευματικής ζωής
Μετά το τέλος του Μεσαίωνα είναι το σύμβολο της αγάπης και της αφοσίωσης
Σε άλλους πολιτισμούς αποτελεί το κέντρο της διαίσθησης..

Σε αυτόν τον ουρανό ταξιδεύουν πάνω από 40.000.000 άνθρωποι το χρόνο
Σε αυτό ακριβώς το σημείο διασταυρώνονται ζωές, κρατιούνται αναπνοές

Σαν  ζωγραφιές μοιάζουν  
Λευκές γραμμές σε γαλάζιο φόντο

Πρώτα έφτιαξαν τη γη

Πάνω της έχτισαν μια όμορφα  τακτοποιημένη πόλη

Ήρεμη, ήσυχη, πολύχρωμη

Πολύβουη, παράξενη, τεράστια

Που το βράδυ αλλάζει μορφή και βυθίζεται σε άλλους κόσμους