στην κορυφή της Οίτης

ανεβαίνοντας
μικρή λίμνη ή νερόλακκος.. όπως θες πες το στη βρύση του καλόγερου
κρυμένο μυστικό καταφύγιο χαμένο στο πουθενά

κάτω απ την παγωμένη επιφάνεια μικροσκοπική ζωή απ τα παλιά
τρίτωνες ετοιμάζονται για τον βαρύ χειμώνα που θα ρθει σύντομα

φτάνοντας
ανάσες κοφτές, ματιές αχόρταγες, χαμόλεγα ικανοποίησης, χωρίς λόγια
ποια λόγια ταιριάζουν? ποια είναι τα σωστά?
η μισή Ελλάδα ξαπλωμένη να λιάζεται

η κορυφή λέγεται Πύργος και είναι 2.152μ ψηλά
το βουνό είναι η Οίτη
εμείς είμαστε οι άφωνοι επισκέπτες, οι τυχεροί

οι πιο έμπειροι άρχισαν να ονομάζουν τον ορίζοντα
αυτά είναι τα Βαρδούσια, αποφάσισαν και γυρίσαμε το κεφάλι προς τα κει σαν χαιρετισμό

ένας ουρανός χωρίς σύννεφα μας έκανε το χατηράκι να θαυμάσουμε τον απίστευτο τόπο που ζούμε

κατεβαίνοντας
μικρά έργα τέχνης πάγου
σαν πρόβα μοιάζει για τον τεράστιο όγκο χιονιού που πρόκειται να σηκώσουν και όπως λέει ένας φίλος μου..
«Θα το ξαναπώ κι ας γίνω γραφικός.
Ζούμε σε μία Ελλάδα α-πί-στευ-τη.»

ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος φαίνονται πέρα στο βάθος
Ελλαδίτσα όμορφη!

γραμμένη οξυά

Το νοτιότερο δάσος οξυάς της Ευρώπης βρίσκεται κάπου στη μέση της Στερεάς Ελλάδας

Η αρχή του φθινοπώρου τα βρήκε να αλλάζουν χρώμα απρόθυμα

Ήχοι πλασμάτων ακούγονται παντού.
Δεν ξερω αν μας καλοδέχονται ή μας προειδοποιούν ή μας μαλώνουν ή μήπως είναι παραπονάκια αυτά που λένε..
Κυνηγοί ανεβοκατέβαιναν στο βουνό αδιάκοπα..

Δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις σ αυτό τον τόπο
Χαμηλά, μήπως τσακίσεις κάποια ομορφιά με το βήμα σου

Ψηλά, τις ζωγραφιές που αλλάζουν με ένα φύσημα

Το απέραντο της ψυχής σου
Όλα εκεί

Περπατώντας στις ράγες

Το φαράγγι του Βουραϊκού
Οδοντωτός σιδηρόδρομος που ριψοκίνδυνο τρένο ανεβοκατεβαίνει την ίδια ακριβώς διαδρομή πάνω από εκατό χρόνια

Περπατώντας στις ράγες συναντήσαμε τοπία που σε κάνουν να πιστεύεις το μύθο που θέλει τον Ηρακλή να ανοίγει περάσματα μέσα σε βράχους με το σπαθί του για να πάει να βρει την Βούρα που είχε ερωτευτεί τρελά

Παλιά το ποτάμι λεγόταν Ερασινός.
Όποιο κι αν είναι το όνομά του είναι εντυπωσιακός.

Ο οδοντωτός ξεκίνησε το ταξίδι του 10 Μαρτίου 1896
Ποτέ δεν έχει γίνει ατύχημα σε όλα αυτά τα ταξίδια του

η Οίτη

Τα πρώτα πρώτα χιόνια του χειμώνα βρήκαν τη μικρή κυρία πανέτοιμη.
Η Οίτη προβάρει τα λευκά της φορέματα με χάρη και απίστευτη ηρεμία

Ξέρει πόσο της πάνε, πόσο όμορφη είναι

Είναι το βουνό που γράφτηκε το γήινο τέλος του ημίθεου Ηρακλή. Βρέθηκε στους πρόποδές της μισοπεθαμένος.
Φόρεσε τον χιτώνα που είχε δηλητηριάσει η γυναίκα του Δηιάνειρα και αργοπέθαινε.

Ο γιος του, ο Ύλος, τον μεταφέρει ψηλά κι εκεί σε μια κορυφή στήνει την πυρά που θα σήμανε το τέλος του ήρωα.
Τότε τους τύλιξε πυκνό σύννεφο και ο Δίας, με τρόπο μαγικό πήρε τον Ηρακλή κοντά του στον Όλυμπο κάνοντάς τον αθάνατο.

Η Οίτη βρίσκεται στη μέση της χώρας και κάποιοι την ονομάζουν το βουνό των λουλουδιών επειδή την άνοιξη τα λιβάδια που τώρα είναι χιονισμένα βάφονται πολύχρωμα.

Βγάζει μια ηρεμία αυτό το βουνό, σα να ξαπλώνει να το χαϊδέψεις.

Ομορφιές του χειμώνα που μόλις γεννήθηκε.