Όλυμπος

Ο άγιος Διονύσιος του Ολυμπου

ανεβαίνοντας

<img

Ενιπέας

Όλυμπος μαγικός, χειμωνιάτικος, άλλη μία φορά

ανεβαίνοντας
μικρή λίμνη ή νερόλακκος.. όπως θες πες το στη βρύση του καλόγερου
κρυμένο μυστικό καταφύγιο χαμένο στο πουθενά

κάτω απ την παγωμένη επιφάνεια μικροσκοπική ζωή απ τα παλιά
τρίτωνες ετοιμάζονται για τον βαρύ χειμώνα που θα ρθει σύντομα

φτάνοντας
ανάσες κοφτές, ματιές αχόρταγες, χαμόλεγα ικανοποίησης, χωρίς λόγια
ποια λόγια ταιριάζουν? ποια είναι τα σωστά?
η μισή Ελλάδα ξαπλωμένη να λιάζεται

η κορυφή λέγεται Πύργος και είναι 2.152μ ψηλά
το βουνό είναι η Οίτη
εμείς είμαστε οι άφωνοι επισκέπτες, οι τυχεροί

οι πιο έμπειροι άρχισαν να ονομάζουν τον ορίζοντα
αυτά είναι τα Βαρδούσια, αποφάσισαν και γυρίσαμε το κεφάλι προς τα κει σαν χαιρετισμό

ένας ουρανός χωρίς σύννεφα μας έκανε το χατηράκι να θαυμάσουμε τον απίστευτο τόπο που ζούμε

κατεβαίνοντας
μικρά έργα τέχνης πάγου
σαν πρόβα μοιάζει για τον τεράστιο όγκο χιονιού που πρόκειται να σηκώσουν και όπως λέει ένας φίλος μου..
«Θα το ξαναπώ κι ας γίνω γραφικός.
Ζούμε σε μία Ελλάδα α-πί-στευ-τη.»

ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος φαίνονται πέρα στο βάθος
Ελλαδίτσα όμορφη!

άλλαξαν τα χρώματα

άλλαξαν τ αρώματα, οι σκιές, οι ήχοι κ οι σιωπές

άλλαξε το χαλί κάτω απ τα πόδια μας

Το νοτιότερο δάσος οξυάς της Ευρώπης βρίσκεται κάπου στη μέση της Στερεάς Ελλάδας

Η αρχή του φθινοπώρου τα βρήκε να αλλάζουν χρώμα απρόθυμα

Ήχοι πλασμάτων ακούγονται παντού.
Δεν ξερω αν μας καλοδέχονται ή μας προειδοποιούν ή μας μαλώνουν ή μήπως είναι παραπονάκια αυτά που λένε..
Κυνηγοί ανεβοκατέβαιναν στο βουνό αδιάκοπα..

Δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις σ αυτό τον τόπο
Χαμηλά, μήπως τσακίσεις κάποια ομορφιά με το βήμα σου

Ψηλά, τις ζωγραφιές που αλλάζουν με ένα φύσημα

Το απέραντο της ψυχής σου
Όλα εκεί

σοκ

και δέος

Το φαράγγι του Βουραϊκού
Οδοντωτός σιδηρόδρομος που ριψοκίνδυνο τρένο ανεβοκατεβαίνει την ίδια ακριβώς διαδρομή πάνω από εκατό χρόνια

Περπατώντας στις ράγες συναντήσαμε τοπία που σε κάνουν να πιστεύεις το μύθο που θέλει τον Ηρακλή να ανοίγει περάσματα μέσα σε βράχους με το σπαθί του για να πάει να βρει την Βούρα που είχε ερωτευτεί τρελά

Παλιά το ποτάμι λεγόταν Ερασινός.
Όποιο κι αν είναι το όνομά του είναι εντυπωσιακός.

Ο οδοντωτός ξεκίνησε το ταξίδι του 10 Μαρτίου 1896
Ποτέ δεν έχει γίνει ατύχημα σε όλα αυτά τα ταξίδια του

Γέρικος κέδρος σε μια άκρη της γης

Σοφό δέντρο, λιτό, μοναδικό

Ο χειμώνας έδειχνε τη δύναμή του, χιόνιζε συνέχεια, χιόνι ελαφρύ σαν πούδρα, χιόνι βαρύ αφράτο που δεν βλέπεις πέρα απ τη μύτη σου και στα διαλείμματα έβγαινε ήλιος λαμπερός λες και μας έκανε το χατήρι να μας αφήσει να θαυμάσουμε το θαύμα των ανθρώπων μέσα στο χρόνο.

Πρέσπες, βυζαντινά μνημεία, μοναδικό οικοσύστημα

Ο Βασίλης Αραμπατζής, γνωστός σαν πελεκάνος, ήταν ο ξεναγός μας και κινητή τράπεζα πληροφοριών.
Μιλούσε ασταμάτητα κουνώντας τα χέρια του πέρα δόθε όρθιος μέσα στη βάρκα.
-Είναι τρελός ο καιρός στη λίμνη, έλεγε, αλλάζει ο αέρας στο λεπτό και συνέχιζε να μας βομβαρδίζει με απίστευτες πληροφορίες.

Μας είπε για πουλιά και τις συνήθειές τους,για ανθρώπους που έζησαν σε σπηλιές όλη τους τη ζωή για τους δικούς του λόγους ο καθένας, για πίστη, για τον καιρό, τα κύματα, τα βουνά.

Μας έδειξε βραχογραφίες αιώνων που τα χρώματα είναι εκεί σα να μην πέρασε μια μέρα, ονόμασε τα βουνά μπροστά μας, μας έδειξε που ενώνονται τρεις χώρες μέσα στην μεγάλη Πρέσπα και μας εξήγησε πώς με ένα σαλιγκάρι που μόνο εκείνος ήξερε πού ζει, αποδείχτηκε ότι η λίμνη δεν είναι μοντέρνα..

Τόπος ανεξερεύνητος,γεμάτος μυστικά, ιστορίες
Άνθρωποι που έχουν γίνει ένα με αυτόν και τον ψαχουλεύουν ασταμάτητα.

Τόπος που είναι μόνος του η ιστορία