Ενιπέας

Posted by maria on 15 Ιουνίου, 2014

Στον Όλυμπο, χωμένος στο δικό του εντυπωσιακό φαράγγι ρέει περήφανος ο Ενιπέας
Τι νάζια, τι στροβιλίσματα!!! Θα λεγες πως ξέρει την ομορφιά του και ποζάρει κάθε στιγμή.
Ο ήχος του είναι τραγουδιστός, τον βοηθούν τα βράχια που τον έχουν υπό την προστασία τους και τα θεόρατα δέντρα που προστατεύει εκείνος.

Οι καταρράκτες είναι αμέτρητοι. Από μικρά σκαλοπάτια ως ψηλά χάσματα που τον κάνουν να ουρλιαζει σαν τρενάκι λουναπαρκ
Αν κλείσεις τα μάτια τα νερά του ηχούν σαν τύμπανα
Φαντάζομαι τα πλάσματα που ζουν μέσα του να χορεύουν χορούς γιορτής και τα πλάσματα που αιωρούνται πάνω του να κρατούν το ρυθμό.

Κίτρινοι πίνακες ελεύθερης τέχνης σε πολλά σημεία από θειάφι ζωγραφισμένα βράχια και λουλούδια όλων των χρωμάτων, αμέτρητων σχημάτων δροσίζονται και ζουν από αυτόν γι αυτόν.

Η μυθολογία λέει πως ήταν ένας πολύ πολύ όμορφος άντρας που τον ερωτεύτηκαν παράφορα δυο θεές του Ολύμπου.. Διάλεξε την Αφροδίτη, Θύμωσε η Ήρα και τον καταράστηκε να γίνει ποτάμι που να μην φτάσει ποτέ στη θάλασσα να χυθεί, να λυτρωθεί. Αφού δεν θέλεις εμένα, τότε δεν θα σε έχει καμμία..
Κι έτσι ο Ενιπέας λίγο πριν φτάσει στη θάλασσα χύνεται και εξαφανίζεται στο Λιτόχωρο. Απλώνεται και ρουφιέται απ τη γη που τον γέννησε.

Το διαμαντάκι του Ολύμπου με πόσιμο παγωμένο νερό, τις επτά ξύλινες γέφυρες και τους αμέτρητους καταρράκτες.

Αρχάμπολη

Posted by maria on 26 Μαρτίου, 2014

Το φαράγγι της Αρχάμπολης καταλήγει στην πιο καθαρή κι απομονωμένη μικρή παραλία του Καφηρέα.

Νομίζεις πως δεν έχει πατήσει άνθρωπος ποτέ.

Το μικρό εκκλησάκι του Αη Γιώργη σε μια άκρη και τα ερείπια μιας οικίας στο άπλωμα μπροστά του, μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία παλιάς εποχής.

Στην παραλία αλλά και σε όλο το φαράγγι βρέθηκαν στοιχεία παλιάς ζωής.Ίσως ήταν η πόλη Αιγές του Ομήρου, λένε οι αρχαιολόγοι, Στις σπηλιές λατρεύτηκε ο θεός Διόνυσος και βρέθηκαν νομίσματα π.Χ αιώνων που δείχνουν συναλλαγές και εμπόριο, λένε όσοι την εξερεύνησαν.

Ένας μυστηριώδης, άγριος τόπος σπάνιας ομορφιάς κι ατελείωτης ιστορίας μας χαρίστηκε εκείνη τη μέρα κι ένα κυματάκι ασταμάτητο σιγομουρμούρησε λόγια μικρά και μεγάλα που ενώθηκαν με κείνα της φαντασίας μας.

ήρθε

Posted by maria on 28 Νοεμβρίου, 2013

ήρθε

Πυρά Ηρακλέους

Posted by maria on 13 Νοεμβρίου, 2013

Ο χώρος ήταν αφύλακτος και τα συρματοπλέγματα πατημένα κάτω.

Ανεβήκαμε το λόφο και μέσα απ τα αγριόχορτα φάνηκαν εκείνες οι μαρμάρινες πέτρες που φώναζουν εδώ είμαι.

Η όμορφη Δηιάνειρα αγάπησε τόσο πολύ τον Ηρακλή που στο τέλος τον σκότωσε.
Δεν ήξερε, λέει ο μύθος, δεν το ήθελε και αυτοκτόνησε όταν έμαθε τι έκανε.
Ο κένταυρος Νέσσος την ξεγέλασε παίζοντας με το ζηλιάρικο, παθιασμένο μυαλό της δηλητηρίαζοντας το με το χειρότερο, μια άλλη γυναίκα στο πλευρό του άντρα της.
Και όταν θόλωσε από ζήλια, έστειλε τον ποτισμένο με αίμα και σπέρμα χιτώνα του Νέσσου στον Ηρακλή και εκείνος τον φόρεσε για να κάνει τις λαμπρές θυσίες στον Δία.

Κόλλησε στην σάρκα του ο χιτώνας, φωτιά τον έκαψε από μέσα του, ούρλιαζε τραβώντας να τον βγάλει και έφευγαν οι σάρκες μαζί.
Χτυπιόταν και ξερίζωνε με τα χέρια του αιωνόβια δένδρα και βράχους.
Aρπαξε τον Λίχα με θυμό και τον εκσφενδόνισε στον Eυβοϊκό κόλπο όπου από τα μέλη του φύτρωσαν τα Λιχαδονήσια..

Στο σημείο που ειναι τώρα πεταμένα παντού κομμάτια μάρμαρου, σ αυτό το μικρό λοφάκι άναψε η μεγάλη πυρά που ελευθέρωσε τον Ηρακλή. Ο Δίας τον πήρε στον Όλυμπο λυτρώνοντάς τον.

Κοιτάζουμε τα μάρμαρινα κομμάτια και αφήνουμε την φαντασία μας να πει τι είναι το καθένα αλλά μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.

Αυτός ο δυνατός άντρας, που οι άνθρωποι έλεγαν θεό και οι θεοί άνθρωπο, λατρεύτηκε με ευλάβεια σε κείνο τον τόπο.
Σύμβολο της δύναμης του ανθρώπου, της επιμονής στις δυσκολίες και την εξιλέωση που έρχεται μέσα απ τον πόνο τις περισσότερες φορές.