ο νότος της Κρήτης

P1060482.JPG

Advertisements

η Χαρουπιά

P1040413

Η χαρουπιά ή αλλιως ξυλοκερατιά αγαπάει τα μεσογειακά κλίματα και φυτρώνει εκεί από τα πολύ παλιά χρόνια

P1040572

Για χιλιάδες χρόνια δένει γερά την αλυσίδα της ζωής με τους γλυκούς καρπούς, τροφή και βοτάνι για όλους.

P1040573

Οι σπόροι της γεννιούνται σε λοβούς και έχουν όλοι το ίδιο ακριβώς βάρος.

ζυγίζουν  189 και 205 χιλιοστά του γραμμαρίου

Οι αρχαίοι έλληνες το παρατήρησαν αυτό και χρησιμοποίησαν τα σπόρια της ως μονάδα μέτρησης του χρυσού

P1040595

Επειδή οι λοβοί είχαν την μορφή κέρατος, ονομάστηκαν κεράτια και απ  το βάρος των καρπών πήρε το όνομα καράτι η μονάδα μέτρησης του χρυσού

ευλογημένος τόπος

P1040444

Τον κοιτάζαμε να σκάβει τα βότσαλα στην τεράστια παραλία λίγο πιο πέρα από κει που φτάνει το κύμα και περιμέναμε να δούμε τι θέλει να βρει.
Έσκαψε ένα λάκκο και κάποια στιγμή σταμάτησε κοιτώντας τον ικανοποιημένος.
Περνούσε ένα παιδί δίπλα του και σταμάτησε να δει γεμάτο περιέργεια.
Σκύψε, πιές, γέμισε και το παγούρι σου, του είπε
Είναι νερό απ το βουνό απάνω. Το πιο καθαρό, το πιο παγωμένο.
Τα Λευκά Όρη γεννούν νερό που αρνείται να ενωθεί με της θάλασσας και γίνεται δώρο ζωής σε αυτόν τον απομομωμένο τόπο που δεν έχει τίποτα και τα έχει όλα.

P1040253

το φαράγγι της Αράδαινας

P1030872

Απ τη μικρή Αράδαινα των 2 κατοίκων στο δυτικό άκρο της Ανώπολης και κάτω απ τα Λευκά Όρη ξεκινά το εντυπωσιακό φαράγγι που καταλήγει στο Λιβυκό πέλαγος με μια ανάσα.

P1030905

Τα τοιχώματά του υψώνονται 138 μέτρα ψηλά.

P1030902

Περπατάς στην κοίτη, κοιτάζεις ψηλά και μοιάζουν τα δέντρα που κρέμονται από παντού σαν χίλια μάτια.

P1060225

Στριμώχνεται ο αέρας κάπου στα πιο στενά, ανακατεύεται με τα φύλλα και μοιάζουν τα δέντρα που κρέμονται από παντού σαν χίλιοι ψίθυροι.

P1060233

Τεράστιες πολύχρωμες σπηλιές είναι φωλιές αμέτρητων πουλιών και μοιάζουν όταν τις πλησιάζεις σαν χίλιοι κόσμοι.

P1060276

Προχωράς και δεν ξέρεις αν βυθίζεσαι ή αν αναδύεσαι.

P1060240

Τεράστιοι όγκοι βράχια κλείνουν τον δρόμο σε κάποιο σημείο και μοιάζει ο τόπος σαν να κουβαλά χίλιους θανάτους.

P1030952

Ώσπου στην τελευταία στροφή, κάπου μετά το τελευταίο γύρισμα του τελευταίου βράχου των Λευκών Ορέων, μυρίζει θάλασσα.

P1030967

Γίνονται σιγά σιγά όλα μπλε. Τα βράχια, ο αέρας, ο ήλιος, όλοι μας.

P1040614

Και μοιάζει ο κόσμος όλος Κρήτη